VMBO: wat is daar mis mee?

Het gaat me aan het hart, de berichten die ik soms lees over het onderwijs en alle reacties die daarbij geschreven worden. Opmerkingen over mijn vak of mijn leerlingen die ik mijn leerlingen niet zou durven voorlezen, zo vol van oordelen en negatieve aannames als ze staan. Ik word daar heel opstandig van en zou het liefst van de daken willen schreeuwen dat ik het mooiste beroep van de wereld heb en dat mijn leerlingen echt wel wat kunnen!

Ik geef les op een VMBO in Amsterdam, een school vol met enthousiaste leerlingen die op hun niveau de mogelijkheid krijgen om een diploma te halen en door te stromen naar vervolgonderwijs. Leerlingen die vaak pas ontdekken welke talenten ze allemaal hebben op het moment dat ze een paar maanden bij ons op school zitten en niet meer het merendeel van de tijd geconfronteerd worden met ‘het laagste cijfer van de klas’, ‘niet snel genoeg een antwoord kunnen reproduceren in een volle groep’, ‘iets niet kunnen wat een klasgenoot wel in 1 keer snapt’ en de beeldvorming die we met zijn allen zo heftig in stand houden.

Naast juf ben ik ook moeder van drie kinderen. De oudste zat vorig jaar in groep 8 en we hadden een ouderavond over de adviezen en vervolgkeuze. De ouderavond werd goed bezocht, de juffen hadden een bomvolle klas met ouders. De uitleg van de juffen was goed, bondig en helder, zonder oordelen over een bepaald niveau van vervolgonderwijs of de te volgen route van de leerling. Na hun verhaal kregen de ouders de gelegenheid om vragen te stellen. En dan merk ik dat ik al onrustig word, want de beeldvorming doet ook op zo’n ouderavond flink zijn best. Een vader schetst de volgende situatie: “Beste juf u geeft mijn dochter een VMBO basis/kader advies, maar wij vinden dat niet echt bij haar passen. Als ze nu de komende maanden bijles gaat volgen en als zij ook gewoon even nog harder gaat werken, dan kunnen we dat niveau-advies over een paar weken toch wel bijstellen naar een Havo-advies?” Bij het schetsen van deze situatie gaan mijn nekharen overeind. Het maakt me verdrietig dat sommige ouders er alles aan doen om hun kind niet naar het VMBO te hoeven laten gaan. Second-opinions bij andere docenten van de school, gesprekken met de directeur om hun ontevredenheid te uiten over het advies, inschakelen van bijlesbureaus en vooral het ‘kletsen op het plein waarbij andere ouders meegenomen worden in aannames en negatieve gedachten’.

De groep 8 juffen weten dat ik lesgeef op het VMBO en vragen mij om een reactie. Of ik kan uitleggen wat VMBO-onderwijs inhoudt. Ik vraag de vader: wilt u uw kind gelukkig op VMBO of zwaar gestrest en ongelukkig op de Havo? Daar kan hij geen antwoord op geven…… en daar ligt precies de crux. Het beeld van het VMBO is de laatste jaren zo negatief geworden dat we met zijn allen vergeten hoe erg we deze leerlingen nodig hebben! Maar ook; hoe zeer de leerlingen op hun plek zijn als ze naar een VMBO-school kunnen. Laten we met zijn allen een offensief starten met alleen maar positieve berichten uit het VMBO!

Als voorbeeld: ik heb een VWO-diploma, mijn jongere broer een VMBO-diploma. Ik kan snel lezen en makkelijk leren, maar hij kan meubels maken, timmeren en een hijskraan midden in het smalle centrum van Amsterdam zo neerzetten dat er van alles de lucht in gehezen kan worden en hij kan de kraan ook nog eens repareren! Als ik thuis een technisch probleem heb, bel ik mijn broer. Als er thuis iets in elkaar gezet moet worden (wat niet van Ikea is), dan bel ik mijn broer. Voor (ruimtelijk) inzicht in te starten projecten in huis bel ik ook mijn broer. Mijn ouders hebben ons altijd hetzelfde behandeld, de zwaarbevochten 6 van mijn broer was net zoveel (zo niet veel meer) waard als de ‘luie’ 8 die ik haalde zonder daar enige inspanning voor te hoeven verrichten. En deze bagage neem ik mee naar mijn leerlingen.

De absolute schatten van kinderen die vol zitten van talenten! Bij mij in de les mogen de leerlingen ‘Stralend falen’. Want van opnieuw proberen leer je veel meer dan van alles in 1 keer goed doen ;). Binnen het VMBO zijn we elke dag bezig met talentvolle kinderen, kinderen die successen halen waarvan ze nooit gedacht hadden ze te kunnen halen. Kinderen die glimmen van trots als ze een compliment krijgen over een geleverde prestatie. Kinderen die meetellen! Laten we met zijn allen zorgen voor meer positieve berichten over het VMBO, door voorbeelden uit de praktijk te laten spreken. Ik kan er, nu ik inmiddels alweer bijna 17 jaar in het VMBO werk, ontelbare noemen. Bijvoorbeeld een lieve jongen uit de brugklas die elke maandag even bij me langskomt (ik geef hem dan geen les), om het voetbalweekend te bespreken. Alle wedstrijden worden even langsgelopen en we kijken vooruit naar de volgende speelronde. Of het meisje waar ik mee naar de Beatles en ACDC luister, omdat haar playlist de enige is die hardop aan mag in de klas ;). Of de springende meiden die hun uiterste best doen om hun juf dansles te geven (want juf uw moves zijn echt niet oke). Alle knuffels die ik ontvang als het vakantie is geweest en de leerlingen weer bij me binnenkomen! De trots die ik voel als ze tijdens schoolkamp elkaar helpen en voor elkaar opkomen! Maar ook de liefde die ik voel als een leerling vraagt of ze nog een kopje koffie voor me kan halen. Zelfs liefde en trots als ik voor de zoveelste keer een dikke panna ontvang van de talentvolle jongens die met een bal over het schoolplein rennen. Maar vooral de momenten waarop ze ontdekken dat ze iets kunnen of geleerd hebben! Echt het zijn toppers, lieverds of zoals ik ze noem; schatjespatatjes. (ik noem ze ook vaak ‘mop’, dan giechelen ze, want juf dat klinkt zo grappig). Laten we met het VMBO-offensief zorgen voor meer liefde voor het VMBO, er zijn ongetwijfeld nog veel meer docenten als ik, die het aan het hart gaat en dezelfde droom hebben voor hun leerlingen!

Chantal Alkemade
(VMBO Docente)



Advies, HAVO, Juf, Meester, Niveau, onderwijs, Vervolgonderwijs, VMBO, VWO

Reacties (11)

  • Super Chantal, vooral doorgaan om deze kanjers te blijven onderwijzen en alle anderen dingen die we leren op school en in een groep.

  • Jee, mop ;). Nu dacht ik alle kwaliteiten van je wel eens te kennen (en dat zijn er al zoveel). Met veel plezier gelezen en erg veel hierin herkend, ook bij mezelf. Ga zo door topper!

  • ik ben jaren geleden ”toevallig” uit het bedrijfsleven, vóór het onderwijs gaan werken. wat ik in dit blog lees is de reden waarom ik blij was dat het zo liep. ik ben vereerd dat ik voor het onderwijs kon gaan werken. mijn organisatie biedt onderwijs aan veel vmbo-leerlingen.
    ik vind vmbo-docenten de helden van NL.
    dát we het vmbo (en het mbo) als het belangrijkste onderwijs van NL (h)erkennen is een beslissing die je als samenleving hoort te nemen. dán vinden we ook allemaal dat het vmbo de beste docenten nodig heeft en moet je ze daar met de hoogste salarissen belonen. anders blijven ze toch op het vwo of hbo werken.

  • Marinka Broekhof

    Mooi geschreven Chantal!!..Niets mis mee!!! Iedereen heeft zijn eigen talenten, de een met zijn hoofd de ander met zijn handen. En waar zouden we zijn zonder al die vmbo’ers/ mbo’ers…

  • Lieve Chantal, zoooo waar. Kijk naar onze zoon, van praktijkonderwijs, vmbo, MBO naar HBO en dan nu leraar op het praktijkonderwijs. De cirkel is rond. Liefde, geduld en voortdurend positief ondersteunen is de enige manier om kinderen tot hun recht te laten komen. Hartelijke groet, Ellen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

En blijf op de hoogte van alle nieuwe producten en acties!

© 2019 MEES&CO, All Rights Reserved.