Van startende leerkracht naar daltoncoördinator

Daar sta ik, woensdag 8 mei 14.00 uur, met trillende en bezwete handen over koetjes en kalfjes te praten met een collega. Alles om de tijd te doden tot ik ein-de-lijk mijn sollicitatiegesprek mag beginnen. Vandaag zal ik solliciteren voor senior leerkracht met de taak van daltoncoördinator. Iets waar ik de afgelopen drie jaar hard voor gewerkt heb.

Een paar minuten over twee word ik geroepen door mijn directeur met de mededeling dat ze klaar voor mij zijn. Daar gaan we dan, nog even denk ik aan wat ik allemaal bereikt en gedaan heb de afgelopen drie jaar…

Het was vlak voor mijn diploma-uitreiking dat ik gebeld word door de toenmalige directeur; hij wilde graag dat ik langskwam voor een sollicitatiegesprek. Het eerste wat hij zegt is: ‘Je weet dat je in de Randstad hebt gesolliciteerd?’ Ja, ondertussen wist ik dat wel maar wat een topografische fout was dat (lekker binnenkomen ook). Zelf kom ik namelijk uit Brabant (bij Den Bosch) en is er (toevallig, toch?) ook een Rijswijk in de buurt. Maar als ik iets meer opgelet had, had ik achter de gegevens ‘ZH’ zien staan en had ik geweten dat het Rijswijk in Zuid-Holland was. Desalniettemin werd ik aangenomen voor groep 8 en mocht ik als startende leerkracht een fulltime groep draaien. Man, die zomervakantie kon mij niet snel genoeg voorbij gaan.

Daar ging ik dan, om 05.30 uur in de auto vanuit Brabant naar Rijswijk, want ik wilde niet in de file staan en op tijd zijn voor mijn eerste dag! Voor het eerst zou ik mijn nieuwe collega’s ontmoeten en kennismaken met de school. Ik moest voor het eerst zelf bepalen hoe de klas eruit kwam te zien, hoe de opstelling zou worden en welke spullen er geplaatst moeten worden. Maar who cares? Ik kon de wereld, de klas en de school wel aan!

Ai! Wat een misvatting was dat. Zelfs na je lio-periode weet je niet alles (verrassend!). Na een bezoek van de directeur werd er besloten om een externe coach in te zetten om mijn organisatorische en didactische vaardigheden te verbeteren. Ik was een starter met de wijsheid in pacht en wist het allemaal wel even te doen. Je voelt je zeker en wilt jezelf bewijzen, maar ik had dit wat letterlijk genomen. Vraag hulp, sta open voor feedback en besef dat je nog niet alles kunt en hoeft te weten. Je komt net van de PABO af en gaat het voor het eerst zelf doen. Jij bent nu verantwoordelijk, dat is een druk. Vraag coaching en hulp en word de beste leerkracht die je kunt zijn! 

Dit was een trap onder mijn kont, maar wel eentje die ik nodig had. Binnen een paar maanden was ik op het gewenste niveau en liep de klas lekker. Ja, die klas die niemand wilde, het werd een groep. Wat mis ik die groep nog iedere dag! Het waren mijn kindjes, mijn groep. Een leeuwin voor mijn welpen als iemand iets negatiefs zei over mijn groep.

Dit eerste jaar heb ik enorm veel geleerd, ben ik, terecht, op mijn plek gezet en heb ik ervaren wat een groepsleerkracht zijn betekent. 

Aan het einde van dat jaar werd geïnventariseerd welke studies of opleidingen het team in het volgende schooljaar wilde starten. Aangezien ik op een daltonschool werk, vond ik het belangrijk dat ik een gecertificeerd daltonleerkracht werd. Het gehele team had een teamscholing gehad, waarvan ik een paar bijeenkomsten heb meegedaan. Het tweede jaar op deze school mocht ik starten met de opleiding daltonleerkracht in Amsterdam. Ik moest een proeftuintje bedenken voor de school of in de klas, wat aansloot bij de visie van de school en bij de daltonvisie van de Nederlandse Dalton Vereniging.

Ik ben gestart met het loslaten van de instructiegroepen. Ik ben instructies gaan geven op vraag en aanbod. Aan de hand van de doelen van de leerlingen. Ineens werd er een andere houding gevraagd van mij als leerkracht en van de kinderen zelf. Een fantastische houding waarin ik kinderen verantwoordelijk zag worden en gedreven om zichzelf tot alles uit te dagen. Kinderen die een heel andere werk- en leerhouding aannamen en duidelijke doelen formuleerden. Het inspireerde niet alleen mij, maar ook mijn collega’s en directie.

Ik werd een echte daltonleerkracht en kreeg aan het eind van het schooljaar ook mijn certificaat. Ik voelde me gewaardeerd, gezien en betrokken. Ik merkte een verandering in mijn eigen houding, ik stond veel meer open voor vragen, feedback en kritische opmerkingen.

En toen kwam er eind vorig jaar het bericht dat de huidige daltoncoördinator er mee wilde stoppen en ze vroeg mij (ja echt mij!) of ik haar functie wilde overnemen. Hiervoor werd een officiële procedure opgestart. Het is namelijk een senior functie waarop iedereen vanuit de stichting en daarbuiten mag solliciteren. Dat was mijn eerste sollicitatie voor de functie van senior leerkracht met de taak van daltoncoördinator.

Ik werd het wel, maar niet als senior leerkracht. Ik was op dat moment te onervaren op het gebied van begeleiding van collega’s en startende leerkrachten, ik was zelf nog een startende leerkracht. Dus gelijk hadden ze wel.

Ze wilden niemand van buiten de school aannemen en ik had mezelf sterk neergezet in het gesprek, vandaar dat ik het in mijn huidige functie mocht voltrekken. Het doel van deze constructie was het opdoen van ervaringen, collega’s coachen en een team leiden.

Afgelopen schooljaar mocht ik de zaken omtrent ons daltononderwijs op mij nemen. Het is mijn derde jaar voor de groep, het derde jaar dat ik afgestudeerd en werkzaam ben. Maar het eerste jaar dat ik besefte dat mijn houding moest veranderen. Ik was fel, standvast en mijn wil was echt wet. Geen handige eigenschappen als je een team moet leiden en waarbij ideeën door een team gedragen moeten worden.

Omdat ik al een tijdje iets wilde doen aan mijn eigen houding en gedrag en ik nu deze rol binnen het team had mocht ik gaan samenwerken met een coach. Dit was mijn coach uit het eerste jaar dat ik voor de klas stond. Super fijn dat zij er weer voor mij was, dat zij zag hoe erg ik gegroeid was, dat zij kon meemaken dat ik een nieuw doel had en dat zij mij mocht coachen om het beste uit mezelf te halen.

Als derdejaars leerkracht, net startende leerkracht af, in de rol van daltoncoördinator was ik dit jaar verantwoordelijk voor de daltonvisitatie, coachgesprekken met collega’s en verbetering en borging van ons onderwijs.

En daar was dan 8 mei kwart over drie, ik was aangenomen. Mijn taak volgend jaar? Ons mooie onderwijs waarborgen, uitbreiden en collega’s begeleiden.

Mijn lessen geleerd? Werk samen, wees lief, sta open voor kritiek en feedback, leer en heb ambities.

En nu? Nu kijk ik terug op een mooi leerproces, mooie uitdagingen en ambities. Elke dag is anders, ik geniet elke dag een beetje meer van het mooie onderwijs dat wij op school bieden. Ik geniet van de kinderen die net dat stapje extra kunnen maken. Ik geniet van mijn klas, mijn taak en mijn beroep. Het beroep waarop wij met z’n allen enorm trots mogen zijn!

Stephanie Timmermans
(Leerkracht groep 8 en daltoncoördinator)

dalton, daltoncoördinator, leerkracht, startende

Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

En blijf op de hoogte van alle nieuwe producten en acties!

© 2019 MEES&CO, All Rights Reserved.