Van pedagogisch medewerker op de kinderopvang naar leerkracht

Sinds februari ben ik werkzaam als juf. Wat had ik uitgekeken naar een nieuwe uitdaging. Na tien jaar in de kinderopvang gewerkt te hebben als pedagogisch medewerker, miste ik heel erg de verdieping en stond ik stil qua ontwikkeling. Daarom was ik zo blij dat dit op mijn pad kwam en het daarbij behorende assessment haalde.

Ik had ontzettend veel zin in deze nieuwe uitdaging, maar vond het ook wel heel spannend. Je geeft je baan op voor iets waarvan je eigenlijk amper weet of het echt wat voor je is. Ook solliciteer je naar een functie waar je nog niet voor opgeleid bent. Heel bijzonder natuurlijk. Maar ik heb nu eindelijk meer uitdaging! De maandagen op de Pabo veel leren en bijpraten met klasgenoten die precies hetzelfde doormaken als jij en waar je ervaringen mee kunt uitwisselen. Ik vind dat er op de Pabo wel veel lesstof in korte tijd doorgewerkt wordt, maar dat is aan de andere kant ook wel logisch als je de opleiding tweemaal zo snel doet. Dit maakt het wel extra pittig. Zeker in combinatie met het feit dat ik nog heel veel moet leren.

Hoe zenuwachtig en een tikkeltje onzeker ik begon februari voor groep 1 stond, zo veel zekerder sta ik nu voor de klas. Ik werk de woensdag tot 12.00 uur met mijn duo. De donderdag en vrijdag sta ik alleen. Mijn eerste werkdag vroeg ik mijn duo het hemd van het lijf, zodat ik de uren en dagen alleen zou “overleven”. Want de laatste twee uur moest ik toch echt alleen doen. Hoe gaan de kinderen naar huis? Waar verzamelen we? Geef ik ze een handje? Komen de ouders naar me toe of stuur ik hen naar hun ouders? Het naar huis gaan was pas één van de kleine dingen waar ik me druk om maakte die eerste dag. Op donderdag ben ik verantwoordelijk voor een rekenles en op de vrijdag voor een taalles. Zou ik dit goed doen? Wat zijn de doelen van dit jaar? Ik begon natuurlijk helemaal blanco. 

De eerste weken was ik zo moe en viel ik al vroeg op de bank in slaap, van alle indrukken en het uitzoeken van dingen. Inmiddels gaat het me natuurlijk wat makkelijker af. De Koningsspelen en Pasen vielen op mijn werkdagen. Heel erg leuk om dit mee te maken, maar ook weer extra stress. Wat moet ik doen? Hoe laat? Hoe werkt dat met die spelletjes? Hoe ziet het programma eruit? Gelukkig kreeg ik veel uitleg van collega’s en kon ik mijn taken uitvoeren en verder genieten van de blije gezichten van “mijn” kinderen. 

Hoe trots ben ik als ik iets terug hoor gedurende de dag van de kinderen wat ik met hen in een les behandeld heb. 

Ik ben heel dankbaar dat het zij-instroomtraject bestaat, want zelf had ik deze studie niet kunnen bekostigen. Eerlijk gezegd: het is een hoop werk en veel leren, maar ik heb er nog geen moment spijt van gehad.

Laura Renes
(Leerkracht groep 1)

instroom, kinderopvang, leerkracht, medewerker, pedagogisch, traject, zij

Reacties (2)

  • Hoi Laura!
    Wat super stoer dat je dit durft. Ik ben een onderwijsassistent die in de kinderopvang werkt en ik merk het zelfde als jij. De verdieping is er een beetje uit. Ik twijfel ook om de kinderopvang voor het onderwijs in te ruilen, maar ik durf het nog niet. Zeker omdat ik al 10 jaar werk en al 20 jaar niet actief niet aan mijn hoofdrekenen, aardrijkskunde ect. heb gewerkt.
    Tevens vind ik het erg spannend om een vaste baan op te geven om terug naar school te gaan, geen inkomsten en veel uitgaven te hebben. Hoe ervaar jij dit?

    Liefs,
    Onderwijsassistent

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

En blijf op de hoogte van alle nieuwe producten en acties!

© 2019 MEES&CO, All Rights Reserved.